Super User

Super User

рэдакцыя сайта 

Пастырскае пасланне

на Нядзелю малітваў аб пакліканні

26 красавіка 2015г.

 

Глыбокапаважаныя браты і сёстры!

1.                Мы перажываем Велікодны перыяд, калі асаблівым чынам радуемсяі дзякуем за самы каштоўны дар, які Бог даў нам, менавіта за збаўленне, якое нам выслужывў Езус сваёй крыжовай смерцю і ўваскрасеннем.

Нядзельныя чытанні заахвочваюць нас бясконца дзякаваць і праслаўляць Бога за гэты дар. У іх мы таксама чуем словы, якія павучаюць нас аб тым, што духоўнае жыццё ў Хрысце – гэта не заслужаная намі Божая ласка, якую мы атрымалі задарма. Мы чуем таксама, што можна занядбаць гэтую ласку і нават страціць яе. У гэтых чытаннях мы таксама чуем павучанне як пазбегнуць такога негатыўнага выніку.

Святы Ян у цэнтры свайго апавядання размяшчае Марыю Магдаліну. Здаўна хрысціянская пабожнасць цікавілася гэтай жанчынай. Св. Анзэльм Кантэрберыйскі напісаў да яе малітву. Называе Марыю Магдаліну ў гэтай малітве благаславёнай сяброўкай Бога. Звяртаецца да яе словамі: “Ты, каторая любячы была абрана, і Ты, каторая любячы выбрала”. Згодна са старажытнай традыцыяй св. Анзэльм атаясамляе Марыю Мадаліну з грэшніцай з 7 раздзела Евангелля св. Лукі, а таксама з Марыяй з Віфаніі, сястры Марты (Лк 10, Ян 12). На яе прыкладзе разважае над таямніцай таго, што чалавеку, які шмат палюбіў, шмат будзе адпушчана, а таксама над тым, што менавіта грэшніцы было дадзена сустрэць першай Уваскрослага.

У св. Марка і св. Мацвея анёл кажа жанчынам, каб сказалі Вучням, што Езус “паўстаў з мёртвых і ідзе перад імі ў Галілею. Там Яго ўбачыце” (Мц 28, 7). Вучні павінны вярнуца дадому, у Галілею. Не сустракаюць Езуса ў святым горадзе Ерусаліме, толькі там дзе яны ёсць, у доме, дзе жывуць і працуюць, у сваёй штодзённасці. Галілея была краем, дзе жылі разам яўрэі і язычнікі. Таму Галілея з’яўляецца сімвалам змяшэнне народаў, а таксама сімвалам мешаніны і мітусні з якіх складваецца нашае жыццё. Нашае жыццё ёсць Галілеяй. Жывуць  у нас адначасова і яўрэі і язычнікі. Ёсць у нас блізкасць Бога і адначасова аддаленне ад Яго, вера і нявера, любоў і нянавісць, энэргія і здрантвенне, святло  і цемра. Мы таксама жывём з людзьмі, якія шукаюць Бога, таксама з людзьмі, якіх Бог не цікавіць, з людзьмі, якіх кахаем і людзьмі, якіх цяжка нам вытрымаць.

 

Все рассказы о воскресении из мёртвых Иисуса рассказывают нам о женщинах, которые пошли к гробу и встретили Воскресшего. Для Церкви мужчин было это, несомненно, вызовом. Их скептицизм  по отношению к женщинам выражается в замечании Луки: «Только слова эти казались им пустой болтовнёй и им не поверили». (Лк 24, 11). Мужчины желают всё увидеть и ко всему дотронуться и вместе с тем не замечают то, что невидимо. Женщины имеют предчувствие  рождения и смерти. Женщины были под крестом тогда, когда мужчины разбежались. Женщины являются свидетелями  нового рождения, новой жизни, которая встаёт из гроба.

Воскресенье, 05 Апрель 2015 17:37

Хрыстос Уваскрос!!!

Хрыстос Уваскрос!!! Віншую с Пасхай.
Жадаю Радасці і Супакою.
Хай Хрыстос Уваскрослы будзе вашай сапраўднай Радасцю!!!

 

 

 

 

Святар – удзельнік і слуга паяднання

Глыбокапаважаныя святары, дарагія вернікі!

1. Чарговы раз Божы Провід дазваляе нам перажываць Вялікі чацвер, калі мы ўспамінаем устанаўленне двух сакрамэнтаў – святарства і Эўхарыстыі, якія непарыўна звязаны паміж сабой. Святарства выводзіцца з Эўхарыстыі і ўстаноўлена найперш для Эўхарыстыі. Святар таксама цэлебруе іншыя сакрамэнты, як бачныя знакі нябачнай Божай ласкі, якая патрэбна для збаўлення, сярод якіх сакрамэнт паяднання ці пакаяння займае асаблівае месца.

БЕЛАРУСЬ, БУДЗЬ КРАІНАЙ УВАСКРЭСННЯ!

ХрыстусУваскрос – сапраўдыУваскрос!

 

Глыбокапаважаныя браты і сёстры, усе людзі добрай волі!

1.                Гэтым пасхальным воклічам сардэчна вітаю ўсіх вас і віншую з радасным і збаўчым, самым вялікім і найбольш важным хрысціянскім святам Уваскрасення Хрыста! Гэтае свята мы адзначаем з радасцю дзеля трох наступных прычын. Праўда ўваскрасення Хрыста з’яўляецца падмуркам хрысціянскай веры. Яна гарантыя нашага ўваскрашэння, дае надзеюі падтрымку ў жыццёвых цяжкасцях.Яна таксама прыпамінае нам, што варта жыць, бо перад намі перспектыва шчаслівай вечнасці.

Шаноўныя браты ў святарстве, кансэкраваныя асобы,

умілаваныя ў Хрысце Пану браты і сёстры!

Мы перажываем V Нядзелю Вялікага посту, якая папярэднічае ўрачыстасці Звеставання Пана. У нашых святынях гучаць велікапосныя спевы, мы ўдзельнічаем у набажэнствах, якія спрыяюць нашаму паглыбленню ў таямніцы, звязаныя з Мукай нашага Пана Езуса Хрыста. Крыжовы шлях, у якім мы ўдзельнічаем, схіляе нас да больш грунтоўнага рахунку сумлення. Кіруючыся да глыбіняў нашага сумлення, мы здзяйсняем рэфлексію над нашым асабістым жыццём. Многія з нас, рэалізуючы разнастайныя велікапосныя практыкі, чыняць гэта з надзеяй на тое, што яны дапамагаюць нам у змяненні нашага жыцця, якое пазначана грахом. Мы ўсведамляем, што менавіта смерць нашага Пана Езуса Хрыста стала пачаткам нашага вызвалення з пастак шатана, з таго, што знявольвае нас і ў выніку аддаляе ад крыніцы нашага збаўлення, якой ёсць Бог.

Да духавенства, кансэкраваных асобаў, вернікаў і ўсіх людзей добрай волі

У Касцёле ў Беларусі стала добрым звычаем тое, што кожная ІІІ Нядзеля Вялікага посту адзначаецца як нядзеля «Сaritas», калі мы скіроўваем нашы думкі не толькі да таямніц, звязаных з мукай нашага Пана Езуса Хрыста, але і да тых, якія найбольш патрабуюць нашай дапамогі. Зрэшты гэтыя дзве рэчаіснасці неаддзельныя. Бо церпячы Хрыстус, які спазнае пакору і адвяржэнне, найбольш аб’яўляецца ў чалавеку. З іншага боку вобраз патрабуючых схіляе нас да больш інтэнсіўнай дзейнасці на карысць убогіх і патрабуючых, а таксама з’яўляецца для нас, веруючых, матывацыяй, каб больш глыбока перажываць балесныя таямніцы жыцця і смерці Хрыста.

 

Вось гэтыя 25 спосабаў:

1.     Чытаць Святое Пісанне (магчыма, выбраць адно з Евангелляў).

2.     Чытаць духоўную літаратуру на працягу дзесяці хвілінаў.

3.     Правесці дадаткова дзесяць хвілінаў у цішыні.

4.     Маліцца Ружанец.

5.     Маліцца Крыжовы шлях.